FELIETON ZASADNICZY DLA PARTII MINIONEGO OKRESU

Z cyklu „Jaja jak czerwone berety”

Kogo, kuźwa, obchodzą jakieś przepychanki w dwudziestoparuosobowym stowarzyszeniu, którego połowa nie daje znaków życia, tym bardziej w kilku osobowej grupie, która raptem na facebooku ma około setki lajków? Nawet rozłam w „partiisocjaliści” nikogo nie rusza.  Co innego wydalenie jakiegoś antyautorytarnego, wolnościowego komuszka z partii RAZEM. Ta ostatnia wiadomość zelektryzowała środowisko.

Gdybym się dziwił – uznali by mnie za wariata. Jako felietonista i tak nie jestem traktowany serio. Niewiele mam zatem do stracenia. Mogę sobie pozwolić na odrobinę luksusu – nie więcej. Na więcej nie mam charyzmy – o oparciu instytucjonalnym nie wspominając. W roli felietonisty nie wiąże mnie nawet wątła struktura Grupy Samorządności Robotniczej. Swoich felietonów nie muszę z nikim uzgadniać. Niemniej znalazły się one w polu rażenia aktywnej większości stowarzyszenia, którego połowa nie opłaca nawet składek. Dajmy im pokój! Komu ono wadzi?

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | 2 komentarze

Особое мнение Максима Шевченко 07.12.2017

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Алексей Поднебесный: Аресты коммунистов в Непале

В Непале правительство преследует активистов непальских коммунистических партий. Аресты начались после недавних взрывов, организованных по инициативе Альянса радикальных политических партий, чтобы сорвать проходящие в стране выборы. Так, 20 ноября был арестован Малик Лама, член международного отдела Коммунистической партии Непала (маоистской) – Communist Party of Nepal (Maoist), сокращенно CPN(M). Малик Лама также является главой Национального фронта партии в штате Тамсалинг и главой Народного правительства в том же штате. Тамсалинг – это регион, в котором преобладают жители этнических общин Лама и Раманг. Малик принадлежит к этой общине.

Малик Лама известен нам как глава делегации от своей партии на праздновании 100-летия Октябрьской революции в Москве и Санкт-Петербурге.

Большинство активистов КПН(М)  выступают за бойкот проводящихся сейчас выборов в Конституционную ассамблею. Они говорят, что условия, созданные в стране для оппозиции, исключают влияние оппозиции на политическую ситуацию парламентским способом. Они выступают за такие меры давления на правительство как забастовки, а также признают допустимость террористических актов. За это участники радикальных партий постоянно подвергаются арестам и преследованиям со стороны полиции.

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Сергей Симонов: Быть левым в Донецке

Левые политики и активисты Донецка о том, что им пришлось пережить за последние драматические годы, почему они не уезжают из окружённого войной города, и каким видят будущее Донбасса. Материал подготовил Сергей Симонов (Санкт-Петербург)

Секрет Полишинеля в том, что российская левая представляет собой – как, впрочем, и всё российское общество – грустно-атомизированное пространство. Левые отгораживаются друг от друга по самым разным вопросам, это, естественно, отношение к фигуре Сталина, но далеко не только, ведь нет и солидарного восприятия Октябрьской революции, советского периода как такового. Отношение к КПРФ (можно/нельзя сотрудничать); (не)участие в выборах; (не)значимость феминистской повестки; (не)значимость поддержки меньшинств, национальных, сексуальных; вопрос о целевой аудитории, к которой должны в первую очередь обращаться левые движения, и многие другие. «Линии противоречий» проходят повсеместно и по самым разным вопросам, намного короче список тем, объединяющий российских левых.

Увы, в 2014 году ко всем этим разногласиям добавилось еще одно важнейшее – отношение к процессам на Украине. Как относиться к событиям в Киеве, в Крыму, на Донбассе? Разные российские левые ответили на этот вопрос по-разному, более того, вопрос расколол левое сообщество, как это произошло (но, пожалуй, всё-таки в еще большей степени) и в случае с российскими националистами. Сегодня, в году 2017-м активисты давно уже «пометили» для себя, какие левые ресурсы и публицисты являются условно «против» или «за» самоопределившиеся республики, «против» или «за» Майдан, кого можно отнести к условно «нейтральным» и «объективным». При том, что сколь-нибудь солидарное понимание того, что можно назвать «объективным анализом», скажем, применительно к событиям на Донбассе — в левом сообществе, разумеется, тоже отсутствует.

Казалось бы, всё вновь как-то «устаканилось», встало на свои места, разрозненные и рассорившиеся левые решили для себя где черпать информацию, более-менее соответствующую их взглядам на происходящие события, в т.ч. на события в Украине, на Донбассе, а какие левые ресурсы и движения стали им чужды. В конце концов, несмотря на все устремления, в особенности, со стороны сегодняшних украинских властей, – порвать все мыслимые связи между российским и украинским обществами, — в нынешний цифровой век это всё же, в первую очередь, блеф. Российские левые всё это время знакомились с мнениями своих украинских товарищей, общались, читали такие ресурсы, как «Спiльне» и «Лiва» (свои поклонники нашлись даже у сайтов вроде «Нiгiлiста»), после 2014 года даже создавались новые совместные постсоветские проекты, например, журнал «Сентябрь».

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Bojan Stanisławski – Uwagi na marginesie: Antykomunistyczna partia Razem

Znalezione obrazy dla zapytania osobno foto

foto: Grzegorz Kempińsky

Czy to w pogoni za kolejnymi certyfikatami zgodności wystawianymi przez główny ściek polskiej polityki, czy to w desperacji dla utrzymania obecnych, czy też ze zwykłej bezmyślności powodowanej kompleksami, partia Razem popełniła spory wygłup.

Dla porządku – krótkie przypomnienie. Najbardziej znany z szefów fioletowego stronnictwa żachnął się kilka tygodni temu na Ryszarda Petru za mianowanie jego partii komunistyczną. W ramach swoistej nauczki zapowiedział proces sądowy – wymiar sprawiedliwości miał nie tylko oczyścić raz na zawsze fiolet z czerwieni, ale i sprawić komu trzeba dolegliwość tak wielką, by nikt nie śmiał już podobnego posądzenia pod adresem zandbergistów sformułować.

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Анатолий Баранов: Глава КПРФ окончательно простился с пролетариями всех стран

Глава КПРФ окончательно простился с пролетариями всех стран

Лидер КПРФ Г.А. Зюганов направил поздравление Патриарху Московскому и всея Руси Кириллу в связи со 100-летием восстановления Патриаршества„, сообщает официальный портал КПРФ, именно так, с заглавной буквы „Патриарх” и „Патриаршество”, вопреки нормам русского языка, но в соответствии с нормами чинопочитания.

Интересно, а патриарх Кирилл поздравил патриарха Зюганова со 100-летием революции, все же куда более значимым историческим событием, чем восстановление должности первого епископа в одной из поместных церквей?

Вот что-то подсказывает…

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

UCZNIOWIE, ZDRAJCY I DEZERTERZY

(zamiast felietonu z cyklu „Jaja jak czerwone berety”)

W swoim drugim mailu inicjującym pokonferencyjną dyskusję sekretarz generalny Stowarzyszenia Marksistów Polskich odkrył główną oś kontrowersji, które do dziś antagonizują bynajmniej nie tylko członków Stowarzyszenia. Oto jego wypowiedź:

Moi Drodzy,

Drugi z ogromnymi kontrowersjami temat podczas konferencji – przerodzony w niewybredną mieszaninę obrażania się, wycieczek personalnych, kombatanctwa i emocji dobrych może dla sytuacji rewolucyjnej, ale nie dla czasu pokoju społecznego i marginalnego znaczenia nas dla wydarzeń społecznych poza nami – to „skąd bolszewicy mieli środki na przeprowadzenie rewolucji”.
Wieczorem po pracy spróbuję zeskanować i wysłać Wam fragment pracy naukowej dotyczący wątku ewentualnych niemieckich pieniędzy i pomocy dla bolszewików – teraz więc w sposób bardzo niepełny postuluję w tym zakresie powściągliwość, rozsądek i formę agnostycyzmu, która jest kluczem do wywrócenia stołu, na którym karty rozdają prawica i lewica będąca odbiciem lustrzanym dla tej pierwszej.
Nikt z nas nie podważa charakteru rewolucji i działań bolszewików, nikt nie chce ich zdyskredytować czy ośmieszyć. Jesteśmy z dala od kamerdynerstwa historycznego oceniającego wydarzenia historyczne poprzez alkowę lub kieszeń. Wiemy jednak, że żadna rewolucja bez środków obyć się nie może, i że żaden pieniądz nie śmierdzi, gdy może się przydać do realizacji celów – nawet gdy ten cel na bardzo krótką metę jest komuś na rękę, a w dalszym odcinku jest dla niego śmiertelnym zagrożeniem.
Spór między tymi, co uważają, że bolszewicy brali pieniądze vs nie brali pieniędzy przypomina dyskusję między Fichteańskimi dogmatykami idealizmu i materializmu. Nic nie może rozwiązać ich sporu, to kwestia oceny i sądów, a nie faktów. Każda strona ma swoje autorytety, swoje dowody, dokumenty i materiały.
Idzie o to, by zakwestionować samą istotę sporu i pokazać jej pseudoproblematyczność.
Jakby za 20 lat odnalazły się jakieś dokumenty rozstrzygające, że np. bolszewicy skorzystali z pieniędzy Niemiec, by łatwiej zdestabilizować sytuację Carskiej Rosji – wyjdziemy na debili. Co gorsza, dyskusja o finansowaniu rewolucji ma niewypowiedziane założenie szowinistyczne – że rewolucja rosyjska jest skalana czy może być skalana, bo miały w niej udział nierosyjskie pieniądze… Jakby wydarzenie powszechnohistoryczne miało by mieć prawdziwie czysty lokalny charakter.
Doskonale wiemy, dziś obserwując wydarzenia, że tzw. obce pieniądze mają i miały swoją rolę w katalizowaniu różnych działań. Nie jest to wynalazek po II wojnie światowej. Nie one jednak mają rozstrzygające znaczenie dla oceny charakteru. No, chyba że jesteśmy bardzo wulgarnymi materialistami, z materializmem niewiele mającym wspólnego.

Zapraszam do dyskusji 😊
Piotr Strębski

20 listopada, godz. 10.19

Opublikowano Teksty bieżące | 22 komentarze