DECYDUJĄCY CZYNNIK

GSR-znak-malyProblem lewicy, to nie tylko problem ofensywności prawicy. Lewica ma problem, przede wszystkim, ze sobą. W trakcie ostatniej kampanii wyborczej i podczas rozliczania jej klęski, lewica parlamentarna i okołoparlamentarna, wydusiła z siebie nareszcie wyznanie, że jedynym, co odróżnia lewicę od (cywilizowanej) prawicy, jest stosunek do kwestii swobód obyczajowych i do roli Kościoła w państwie.

Podobnie jak cywilizowana prawica ma kłopot z nacjonalistycznym, ekstremistycznym skrzydłem, podobnie lewica miewa kłopot z radykalną lewicą. W obu przypadkach ekstrema służą zarówno lewicy, jak i prawicy, do legitymizowania własnej pozycji jako siły spokojnej, cywilizowanej, pozbawionej cechy zapalczywości czy ciągot do autorytaryzmu.

Zarówno dla centrowej prawicy, jak i centrowej lewicy, własne ekstrema są jednocześnie najgorszym wrogiem, ponieważ zagrażają ich legitymacji do sprawowania władzy w społeczeństwie, które ceni sobie umiarkowanie i w którym fala radykalizacji świadomości społecznej zanika równie szybko, jak narasta.

Czytaj dalej

Opublikowano Grupa Samorządności Robotniczej, Teksty bieżące, Teoria i metoda | Skomentuj

PRZEWAŁKA BANKIERÓW

banksters-2Mówiąc z grubsza, przewałka bankierów jest taka: każdy udzielony kredyt powoduje wielokrotny wzrost strumienia finansowego ze względu na wytwarzanie, opartych na pierwotnych gwarancjach wynikających z aktywów gospodarki realnej, papierów pochodnych. Ten wirtualny strumień pieniędzy służy do udzielania dalszych pożyczek nie opartych już na niczym realnym. Udzielanie pożyczek nie kosztuje więc nic bankierów. Ale oprocentowanie dla dłużnika jest zabójcze. Każda kolejna pożyczka generuje nowe papiery pochodne. I zabawa trwa w najlepsze. Wiadomo, kto wygrywa w tak utworzonej piramidzie – ten, kto ma wpływ na czas i miejsce nieuchronnego jej załamania. A kto ma na to wpływ? Bankierzy. Dzięki pożyczkom, które są udzielane z pieniędzy wirtualnych, w sytuacji załamania finansowego, banki przejmują jak najbardziej realne aktywa gospodarki. I o to tu chodzi, o nic więcej. Cała reszta to mydlenie oczu. Mamy tego przykład dziś w Grecji. Cały czas chodziło o wpędzenie gospodarki greckiej w sytuację, w której będzie można za psi grosz przejąć bogactwo narodowe.

Czyżby europejska lewica radykalna o tym nie wiedziała? Nie miała jasnego i jakże krytycznego poglądu na system bankowy? Czy Cipras i spółka (sami fachowcy) mogli czuć się zaskoczeni?

Nie żartujmy.

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | 4 komentarzy

BEZ EMPATII

7232096_orig(Wdzięczność altstettinerowi za wywołanie tematu sytuacji rewolucyjnej.)

Jakie jej elementy mamy? Mamy zapaść gospodarczą kraju, mamy doły, które nie chcą, i górę, która nie może dłużej ciągnąć wózka, mamy „rewolucyjną” partię u władzy, która zdobyła w referendum mandat na każdą „awanturę polityczną”, w tym na Grexit. Czego więcej chcieć?

Oczywiście, każdy z tych elementów ma charakter umowny. Bo ani to żadna partia rewolucyjna, ani też entuzjazm ludu nie jest w stanie przetrwać nienaruszony w obliczu zmasowanej riposty kapitału. Przede wszystkim jednak mamy fakt oczywisty – w pozostałych krajach Europy nie istnieją partie rewolucyjne, które byłyby zdolne do zmobilizowania swoich zwolenników do poparcia walki ludu Grecji (maksimum, na jakie mogła się ta lewica zdobyć, to protesty Die Linke). A bez tego, bez mobilizacji w celu skutecznego zablokowania retorsji wobec gospodarki greckiej, nie ma szans na powodzenie polityki antykapitalistycznej ani w Grecji, ani gdziekolwiek.

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | 11 komentarzy

POZA TOWARZYSTWEM WZAJEMNEJ ADORACJI

GSR-znak-malyOtrzymaliśmy, przesłaną przez nie znanego nam dotąd publicystę internetowego, Stacha Głąbińskiego, informację odnoszącą się do jednego z tekstów zamieszczonych na naszej stronie. Mejl z poniższą informacją został rozesłany przez niego na kilka adresów polskich organizacji lewicowych:
„Proponuję zwrócenie uwagi na artykuł B. B. (Przypuszczalnie Ewa Balcerek, Włodek Bratkowski) „TU WŁAŚNIE JEST PIES POGRZEBANY (CZYLI DLACZEGO LEWICA NIE JEST W STANIE ZAKWESTIONOWAĆ KAPITALIZMU)” dostępny pod adresem http://www.dyktatura.info/?p=2731. Powodem mojego zainteresowania się treścią wskazanego tekstu jest to, że przedstawiono w nim próbę analizy stanu lewicy polskiej. Jest to taką w naszej publicystyce rzadkością, że artykuł, mimo licznych braków należy zalecić jako podstawę do rozważenia i do dyskusji, której na lewicy wciąż nie ma i która oby wreszcie się rozwinęła przezwyciężając panujący marazm intelektualny.
Jak wspomniałem, widzę w tekście braki i błędy. Te pierwsze polegają głównie na pomijaniu konkretów. Autorzy zbyt często fakty przedstawiają ogólnikowo. Np., o ile zdanie „OPZZ – jakby się Guz nie starał odtworzyć dziewictwo polityczne swego ruchu – jest związane tradycyjnie z SLD” nie nasuwa tego rodzaju wątpliwości, to stwierdzenie, iż „Kapitalistom w to graj, ponieważ aby sfinansować ustępstwa na rzecz jednej grupy pracowniczej, sięgają do innej albo zaostrzają wewnętrzna konkurencję” jest wręcz niezrozumiałe. Wg mnie Autorzy nawiązali tu do znanych kontrowersji wokół dofinansowywania kopalń, do wątpliwości wokół wysokich zarobków pracowników legnickiego kombinatu miedziowego, kontrastu uposażenia między lekarzami i pielęgniarkami w szpitalach itp., a przemilczanie tej konkretyzacji nasuwa podejrzenie o łatwiznę, o unikanie drażliwych kwestii. Podobnie należało podać z uzasadnieniem przykłady prób świadomego zniszczenia wspomnianego w zdaniu „kraje Trzeciego Świata przestały być, choćby gorszym, partnerem, a stały się rywalem i konkurentem, którego należało zniszczyć”, bez czego czytelnik ma wrażenie, że Autorzy zagalopowali się w oskarżaniu.

Czytaj dalej

Opublikowano Polemiki i dyskusje, Teksty bieżące | 9 komentarzy

KTO TU RZĄDZI?

zmianaGdyby zawitał tu mieszkaniec odległej planety, to zapewne mógłby w programie Zmiany widzieć to, co Bartek chce w nim zobaczyć (patrz komentarze Bartka pod tekstem „Lewicowe rafaello, czyli ‚sowki’ w greckim sosie”: http://www.dyktatura.info/?p=2744&cpage=1#comment-99363). Na szczęście nie jesteśmy mieszkańcami innej planety, którzy wpadli przelotem na Ziemię, ani nie odwracamy się tyłem do historii ruchu robotniczego udając amnezję.

Obecnie mamy, po raz kolejny, narastający kryzys związany z niezdolnością kapitalizmu do poradzenia sobie z problemami, które sam rodzi. W związku z tym nawet program wyborczy PiS brzmi niemal jak program ugrupowania komunizującego. Zapowiedź reindustrializacji, sprawiedliwości społecznej, pogonienia panoszącego się wielkiego kapitału, który tłamsi rodzimą przedsiębiorczość – to wszystko budzi nadzieję na poprawę sytuacji. W porównaniu ze Zmianą, głosowanie na PiS ma tę przewagę, że ta partia ma faktycznie zwycięstwo w kieszeni, zaś głos na Zmianę to głos zmarnowany. A przecież zwycięstwo PiS daje przyczółek do walki o dalsze zmiany w kierunku socjalistycznym, ponieważ budzi aspiracje społeczeństwa, nieprawdaż?

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Wasilij Kałtaszow: „TARGOWANIE SIĘ JEST NIE NA MIEJSCU”

2015-02-04t160405z_905415275_pm1eb241aae01_rtrmadp_3_eurozone-greece-france.jpg_1718483346Grecy odpowiedzieli „Nie” na żądania kredytodawców i powiedzieli „Tak” polityce ustępstw swojego rządu, który teraz spieszy na spotkanie z kredytodawcami w nadziei, że miniony niepokój właściwie ich nastroił.

Greccy wyborcy głosowali bez przekonania. Frekwencja ledwo przekroczyła 60%, co nie imponuje w przypadku tak ważnego referendum. Czy to głosowanie oznacza koniec epoki „zaciskania pasa” czy też jego nasilenie? Póki co, nie. Pytanie nie tego dotyczyło, co słusznie wytykano Syrizie.

Gdzie tu wybór, pytali liczni wyborcy, którzy wcześniej chcieli iść na referendum. Grecka partia komunistyczna nawoływała nawet do tego, aby odpowiedzieć „Nie” zarówno kredytodawcom, jak i rządowi.

Dlaczego? Dlatego, że Syriza przedstawiła swoje ustępliwe i kompromisowe stanowisko jako sprzeciw greckiego społeczeństwa wobec europejskiej biurokracji. A to nie tak. Syriza zachowała lojalność wobec UE, w tym i wobec Europejskiego Banku Centralnego jako jej ucieleśnienia, i wobec MFW. To z tą „trojką” kredytodawców rząd Alexisa Ciprasa chce wznowić dialog.

Czytaj dalej

Opublikowano Przegląd prasy, Teksty bieżące | Skomentuj

LEWICOWE RAFAELLO, CZYLI „SOWKI” W GRECKIM SOSIE

la-fg-greece-bailout-referendum-20150703-001W dzisiejszym referendum Grecy tak naprawdę opowiedzą się za tym, czy chcą, czy może już nie chcą, aby rząd premiera Ciprasa realizował politykę, do której realizacji Grecy legalnie go wybrali. Jeżeli po ledwie pół roku rządzenia rząd sam ma wątpliwości co do konieczności realizacji swojego programu wyborczego, to trudno oczekiwać od społeczeństwa, aby ufało takiemu rządowi. Ludzie niedawno już raz powiedzieli czego chcą i pytanie ich o to samo w krótkim czasie jest przejawem chwiejności bardziej rządu niż społeczeństwa.

Syriza przekonała ludzi w kampanii wyborczej, że wie, co robić, aby twardo negocjować z Unią i osiągnąć swój cel. Okazuje się, że to był blef. Obecnie mówi Grekom, że nie ma pomysłu. Wszystkie, jakie miała, wyczerpała w ciągu zaledwie kilku miesięcy. Pozostaje jej już tylko determinacja społeczeństwa. Ale to społeczeństwo uwierzyło pół roku temu w determinację Syrizy i ta wiara akurat się kończy. Zapewne znajdzie to wyraz w wyniku referendum.

Czytaj dalej

Opublikowano Grupa Samorządności Robotniczej, Teksty bieżące | 68 komentarzy